غم با من زاده شده، منو رها نمیکنه!!!

مستی هم درد منو دیگه دوا نمی کنه،

غم با من زاده شده منو رها نمی کنه،

شب که از راه می رسه غربت هم باهاش میاد،

توی کوچه های شهر باز صدای پاش میاد.

من غم های کهنه ام رو برمی دارم که توی میخونه ها جا بگذارم،

می بینم یکی میاد از میخونه زیر لب مستونه آواز میخونه،...

مستی ام درد منو دوا نمی کنه،

غم با من زاده شده منو رها نمی کنه...

گرمی مستی میاد توی رگهای تنم،

گمونم دلم می خواد با یکی حرف بزنم،

کی میاد به حرفهای من گوش بده؟

آخه من غریبه هستم با همه،

یکی آشنا میاد به چشم من!

ولی! از بخت بدم اونهم غمه...

مستی ام درد منو دیگه دوا نمی کنه

غم با من زاده شده، منو رها نمی کنه،....

خسته از هر چی که بود،

خسته از هر چی که هست،

راه می افتم که برم مثل هر شب مست مست.

باز دلم مثل همیشه خالیه،

باز دلم گریه تنهایی می خواد،

برمی گردم تا ببینم کسی نیست

می بینم غم داره دنبالم میاد.....

مستی ام درد منو دیگه دوا نمی کنه،

غم با من زاده شده،

منورها نمی کنه،

منو رها نمی کنه،

منو رها نمی کنه......

همین! کسی چیزی نپرسه! چیزی نگه! چیزی نخواد!