دو دو تا چهارتا!

بعضی وقتها آرزو میکنم که کاش بعضی از پیشبینی هام اشتباه باشه. کاش بعضی از دو دو تا چهارتا هایی که کردم و میکنم اشتباه باشه. کاش نتیجه گیریی که بر اساس آموخته هام میکنم اشتباه باشه. میدونین چرا دوست دارم اشتباه کرده باشم؟ چون به جاهای خوبی نرسیده بودم! چون اتفاقاتی رو پیش بینی کرده بودم که اصلاً قشنگ نبودند!

خیلی ها هم در آن لحظه پیش بینی بهم میگفتند که فرهاد داره اشتباه میکنه. اما همون خیلی ها هم بارها و بارها پیش آمده که چند وقت بعد اعتراف کردند که فرهاد درست میگفته و جواب دو دو تا میشه همون چهار!

اما باور کنید که بعضی وقتها با وجود اینکه دلم نمیخواد اما به خاطر بقیه آرزو میکنم که اینبار جواب بشه 5! یا شاید هم 6!

اما عزیز دل، از تجربه ها باید استفاده کرد. بالاخره زمانی میرسه دیگه باید به تجربه کردن بگی بسه و شروع کنی به بکار گرفتن تجربیاتت.

مرد خردمند هنر پیشه را --- عمر دو بایست در این روزگار

تا به یکی تجربه آموختن --- با دگری تجربه بردن بکار

اما چون ما دو تا عمر نداریم پس بهتره که از جایی شروع کنیم به تجربه بردن بکار!

........................

یادم باشد که روز روزگار خوش است و روبراه و همه چیز بر وفق مراد!

بدرود