من و روح!

آخه بعضی موقع ها خیلی طول می کشه تا درستش کنه. من خیلی وقته تو دست و پاش نیستم ولی نمی دونم چرا سه چرخه آرزو ها مو درست نمی کنه  بازی داره تموم می شه زیاد وقت نداریم.

یکی از همسایه ها جمله های بالا رو برای پست قبلی گذاشته.

یاد کتابی افتادم که شروعش با مجادله روح و جسم یک جنین بود. جنینی که توی شکم مادر بود.

...................................................................

قسمتی از مقدمه دکتر وین دایر در کتاب "خود مقدس شما":

"تصور کن دو طفل محبوس در رحم مادر که یکی را "من" و دیگری را "روح" می نامیم, چنین مکالمه ای با هم داشته باشند:

روح به من می گوید:

می دانم پذیرفتن این مطلب برایت مشکل است, ولی من ایمان دارم که بعد از مرگ زندگی وجود دارد.

من جواب می دهد:

چرند نگو! به دور و برت  نگاه کن هر چه هست همین است! چرا همیشه به دنبال چیزهای غیر واقعی هستی؟ سرنوشت خود را بپذیر راحت باش و مزخرفات زندگی بعد از مرگ را فراموش کن.

 روح لحظه ای آرام میگیرد ولی صدای درونیش نمی گذارد آرام باشد:

من عصبانی نشو ولی حالا حرف دیگری دارم, اینکه مادری هم وجود دارد...

 من با ریشخندی می گوید:

مادر؟ چطور میتوانی اینقدر مزخرف باشی؟ تو هرگز مادر ندیده ای چرا نمیخواهی بپذیری هر چه هست همین است؟ عقیده ی مادر داشتن دیوانگی است تو و من اینجا تنها هستیم این واقعیت توست. حالا به این رشته بچسب به گوشه ای برو  و دست از این مزخرف گویی بردار و به من اعتماد کن مادری در کار نیست

 روح با بی میلی ساکت شد اما دوباره بیقراریش او را به حرف آورد و گفت:

 من لطفا بدون جبهه گیری در برابر عقیده من گوش بده! من فکر میکنم این فشارهایی ک به من و تو وارد میشود و حرکاتی که گه گاه از ناراحتی میکنیم و جابجاشدن دائمی و هر چه اتفاق می افتد همه باعث رشد ما میشوند و ما را برای رفتن به جایی که قرار است بزودی تجربه اش کنیم امده مینماید

 من جواب داد:

حالا دیگر یقین پیدا کردم که تو دیوانه شده ای. هرچه تاحالا دیده ای تاریکی بوده تو هرگز نوری را ندیده ای اصلا چطور به این جور چیزها فکر میکنی؟  آن حرکات و فشارهایی که احساس میکنی واقعیت تو هستند تو یک موجود جدا هستی این سفر توست. تاریکی فشار  و احساس اسارتی که داری مربوط به زندگی است تا زنده ای باید با آنها مبارزه کنی حالا رشته ات را بچسب و آرام بگیر

 روح مدتی آرام گرفت ولی بالاخره طاقت نیاورد:

من فقط یک حرف دیگر میزنم و دیگر مزاحمت نمی شوم

من با بی حوصلگی گفت:

خوب بگو

روح: من معتقدم همه این فشارها و ناراحتی ها نه تنها مارا به یک نور آسمانی هدایت میکند بلکه بعد از تجربه آن نور ما با مادرمان روبه رو شده و جذبه فوق العاده  بی نظیری را تجربه خواهیم کرد

من: ای روح حالا دیگر مطمئن شدم که عقلت را از دست داده ای ..."

................................................................

چرا فکر میکنی بازی فقط همینه؟! شاید قراره این بازی حالا حالا ها ادامه داشته باشه!

البته من نمیدونم و کسی هم نتونسته بهم ثابت کنه! اما مواقعی که خیلی از فشارهای اینجا اذیت میشم ترجیه میدم که باور کنم قراره از شکم مادرم خارج بشم! قراره این سختی خا پلی باشه برای آرامشهای بیشتر و بهتر. یا همین دنیا و یا جایی دیگه!

بدرود

آرزوهای شکسته!

چند روز پیش گلپسر دومین سه چرخش رو هم شکست!

غروب بود و با دوستهاش توی کوچه مشغول بازی بود که دیدم چند دقیقه ای صداش نمیاد. آخه منم توی کوچه داشتم با دوستم حرف میزدم. سرک کشیدم ته کوچه که دیدم اون وسط مشغول درست کردن چرخشه و همبازی هاش هم دورش جمع شدند و نگاهش میکنند. چرخ جلو از بیخ کنده شده بود! اون هم سعی میکرد دوباره بچسبونتش سر جاش. خوب نمیشد! یا بهتر بگم کار اون نبود!

رفتم پیشش و بهش گفتم عیبی نداره بابایی بیارش خودم برات درست میکنم. اون هم توضیح میداد که چی شده که شکسته! یادمه وقتی دومی رو براش میخریدم به فروشنده تاکید کرده بودم محکمترینش رو بده و فکر میکنم که محکمترین رو خریده بودم ولی خوب شکسته بود!!

سه چرخه رو بردم توی پارکینگ تا درستش کنم و جوشش بدم. توی پارکینگ خونه ما یک مکانیکیه و همه چیز هست. همینطور که مشغول درست کردن و جوشکاری بودم گلپسر تو دست و پام بود. هی میومد و مهندس بازی در میاورد و نمیذاشت کارم رو بکنم. چند بار هم فرستادمش دنبال نخود سیاه که فایده ای نداشت.

چند بار بهش گفتم بابا جون زدی شکستی حالا هم نمیزاری درستش کنم؟ خوب امان بده تا درستش کنم! اون هم غر غر میکرد و فضولی که یالا درستش کن یا بزار خودم درستش کنم!!

تا اینجا رو داشته باش.

دیشب با خودم و خدا خلوت کرده بودم. توی شلوغی بود اما من اونجا نبودم و رفته بودم پیش خدا!! آرزوهای شکستم رو برده بودم تا برام درستش کنه!

فهمیدی چی میخوام بگم؟؟

افتاد؟

آره. درست حدس زدی. خدا بهم گفت بنده من امان بده و فضولی نکن و بزار تا درستش کنم! تو همیشه آرزوهات رو میشکنی و تکه تکه میکنی و یاد من می افتی! عیبی نداره. من هم میگم درست میکنم. اما خوب چرا امان نمیدی؟! تازه بعضی وقتها هم شاکی میشی و همونطور شکسته بر میداری و میبری که خودت درستش کنی!!

امان بده!

بدرود

رهآر

از هر دری سخنی!

چند تا حرف با چند دسته از آدما دارم. چند روزی هست با خودم کلنجار میرم که بگم یا نگم که تصمیم گرفتم بعضی هاش رو بگم.

آهای مردم دنیا
آهای مردم دنیا
گله دارم گله دارم
من از عالم و آدم گله دارم!

جریانات سیاسی مملکت رو که همه در جریان هستین. ا.ن. باز هم شد رییس جمهور! و سبزها و سفید ها کماکان قبول ندارند و به اعتراضات ادامه میدن.

در رابطه با سیاست زیاد نمی خوام چیزی بگم غیر از اینکه آروز کنم زودتر زندانی ها آزاد بشن و برن اونور و تعریف کنند که جریان چی بوده و چرا اون اعترافها انجام شد! ما که میدونیم. بگن برای اونهایی که نمیدونند! این مقدمه بود!

و اما بقیه عالم و آدم!

اول بگم که میگن آبی که ریخت دیگه بر نمیگرده، حرفی که زده شد دیگه زده شده، اس ام اسی که رفت دیگه رفته، ایمیل و کامنت هم همینطور!

و این چیزهای بالا بعضی مواقع تاثیرشون تا آخر عمر روی روح و ذهن و حتی زندگی افراد تاثیر میزاره. حالا اینکه زننده اون حرفها دلیلش چی بوده و چرا اونکار رو کرده هم شاید دیگه مهم نباشه!

پس، یادگرفتم قبل از اینکه آب بریزه کمی بیشتر فکر کنم! از جنون آنی جلوگیری کنم و مواظب عواقبش باشم!

دوم اینکه فرهاد اسم یک مرده! و مرد باید روی حرفش و قولش بایسته. حتی اگه بقیه به قولشون عمل نکنند! پس اینو اینجا نوشتم تا خودمم هم یادم بمونه که روی قولهام بایستم!

سوم گله دارم!!

گلایه من از شما حکایت خودم نیست
برای من که از شما سوختن و گم شدن نیست

راستش اصلاً حال نمیکنم با اونهایی که صورت مساله رو بجای حل کردن پاک میکنن! اونهایی که عرضه حل مشکل رو ندارن و فقط ادعا! بعد هم تا مشکل پیش بیاد جیغ و داد و فریاد و بعد هم فرار!

حال نمیکنم و مطمئنم خودشون هم با خودشون حال نمیکنن!

چهارم ما جونمون رو گذاشتیم کف دستمون و داریم برای زندگی بهتر یه کارایی میکنم. پس کسی نه میتونه و نه راه به جایی میبره اگه بخواد با تهدید کسی که پاکباخته است امتیاز بگیره یا اونو مجبور به کاری با توقف از انجام کاری بکنه! باید یار بگیریم که با هر کسی چطور میشه رفتار کرد!

پنجم ما کامپیوتری ها یکمی زیادی دیجیتالیم! یعنی صفر و یک! نیم هم نداریم! اگه مثل من خوش بین و مثبت باشه که با یک شروع میشه. با پالسهای معمولی و خفیف و حتی کمی قوی هم یک میمونه. اما وقتی صفر شد دیگه صفر شده! شاید هم هیچ وقت یا خیلی سخت باز یک بشه! اهل اینکه حالا بیا امروز یک باش و فردا باز صفر باش و بعد هم باش و هم نباش و ارفاق بده و ال کن و بل کن هم نیست!

بند چون بگسست بگسست!

آخری هم اینکه دنیای ما دنیای وارونه وارونه است! هر چی بیتشر بهش نگاه میکنی بیشتر میبینی که آدما سر جای خودشون نیستند! نوجونی و دوران بازی رو کار میکنند! جوونی و دوران عشق رو درس میخونند یا کار میکنند و فراموش میکنند که عمر تا ابد منتظر نمیمونه! میانسالی عاشق میشن!! سر پیری هم معرکه گیری میکنند!!

راستی از اونهایی که خودشون یه غلطی میکنند و کردند بعیده این کارها!!

برای آخرش هم این شعر رو داشته باشین:

آهای مردم دنیا
آهای مردم دنیا
گله دارم گله دارم
من از عالم و آدم گله دارم
آهای مردم دنیا
آهای مردم دنیا
گله دارم گله دارم
من از دست خدا هم گله دارم گله دارم
شما که حرمت عشق رو شکستین
کمر به کشتن عاطفه بستین
شما که روی دل قیمت گذاشتین
که حرمت عشق رو نگه نداشتین
آهای مردم دنیا
آهای مردم دنیا
گله دارم گله دارم
من از دست خدا هم گله دارم گله دارم
فریاد من شکایت یه روح بی قراره
روحی که خسته از همه زخمی روزگاره
گلایه من از شما حکایت خودم نیست
برای من که از شما سوختن و گم شدن نیست
اگه عشقی نباشه آدمی نیست
اگه آدم نباشه زندگی نیست
نپرس از من چه آمد بر سر عشق
جواب من به جز شرمندگی نیست
آهای مردم دنیا
آهای مردم دنیا
گله دارم گله دارم
من از عالم و آدم گله دارم
آهای مردم دنیا
آهای مردم دنیا
گله دارم گله دارم
من از دست خدا هم گله دارم گله دارم

بدرود.

ته لیف!

ما رفدیم برای ته لیف رییس جمهور موسوی!

دعا یادتون نره!

................................

پ.ن:

ما برگشتیم.

سالم.

فقط کمی گاز اشک آور!!

مرحبا بر ایرانی با غیرت. مرحبا بر شیر زنان ایرانی!

نی نامه و تفسیری خودمانی از فرهاد برای فرهاد!

نی نامه محشره! نمیدونم تا حالا چند بار اینو خوندم و چند بار تو چند تا وبلاگ گذاشتمش!

اما با خوندن هر بیتش داستانی از زندگی من جلوی چشمم ورق میخوره! مطمئنم برای خیلی از شما ها هم همینطوره!

بشنو از نی چون حکایت می کند
از جدایی ها شکایت می کند
شکایت از جدایی!! توضیح داره؟؟ اصلاً توضیح لازم داره! تو چند تا پست شاکی بودم از جدایی!!

کز نیستان تا مرا ببریده اند
در نفیرم مرد و زن نالیده اند

شرح بدم؟!! باز هم تو همین یادایام هست!! خیلی از همسایه ها هم با من ناله سر دادند!

سینه خواهم شرحه شرحه از فراق
تا بگویم شرح درد اشتیاق

اون روزهایی که میطلبیدم کسانی رو که بیان و بخونن یادایام رو! بیان و دردهام رو بشنون! دنبال کسانی بودم که شبیه خودم باشند! چند تا همسایه هم درد هم دور هم جمع شدیم تا ...

هر کسی کو دور ماند از اصل خویش
بازجوید روزگار وصل خویش

بعضی وقتها هم خسته شدم! خواستم که من نباشم! یادتونه؟ دیگه من من نبودم! اما برگشتم به همون فرهاد!

من به هر جمعیتی نالان شدم
جفت بدحالان و خوشحالان شدم

تو زندگیم با آدمهای متفاوتی بر خوردم! هم با خوشحالان نشستم و هم با بد حالان!

هر کسی از ظن خود شد یار من
از دورن من نجست اسرار من

اما کی بود که بفهمه تو دل من چی میگذشت؟ کی راز های سر به مهرم رو فهمید؟ چون همه از جنس خودشون بودند و نه از جنس فرهاد!


سر من از ناله ی من دور نیست
لیک چشم و گوش را آن نور نیست

کنایه ها رو کی فهمید؟ به در گفتم تا دیوار بشنونه! کسی متوجه شد؟ کسی از ناله های من فهمید که دردم چی بود؟ نفهمیدند! چون آن نور نیست!

تن ز جان و جان ز تن مستور نیست
لیک کس را دید جان دستور نیست

از نشانه ها گفتم! از دیده ها! از شنیده ها! اما کی به درک درونیش اهمیت میده؟!

آتش است این بانگ نای و نیست باد
هر که این آتش ندارد نیست باد

بی تفاوت از ناله های نی گذشتیم! نشانه ها رو تصادفی احمقانه شمردیم! اما اینها آتش بودند و حقیقت!

نیست باد؟!!! این دیگه از جنس من نیست! نفرین کار من نیست!

آتش عشق است کاندر نی فتاد
جوشش عشق است کاندر می فتاد

آتش عشق بود که یادایام رو بعضی وقتها دلنشین میکرد! عشق بود که می ررو گیرا میکرد! می بدون عشق کاری ازش بر نمیاد!

نی حریف هر که از یاری برید
پرده هاایش پرده های ما درید

اونایی هم که همدرد فرهاد بودند، با فرهاد همراه شدند! ناله های عشقی که از یادایام بلند میشد، دل بعضی ها رو هم لرزوند!

همچو نی زهری و تریاقی که دید؟
همچو نی دمساز و مشتاقی که دید؟

که دید؟

نی حدیث راه پرخون می کند
قصه های عشق مجنون می کند

..............

محرم این هوش جز بی هوش نیست
مر زبان را مشتری جز گوش نیست

اما کسانی هم بودند که حرف من هیچ تاثیری روشون نداشت!

در غم ما روزها بیگاه شد
روزها با سوزها همراه شد

روزها خیلی وقته که با سوزها همراه شدند!

روزها گر رفت گو:"رو باک نیست
تو بمان ای آنک چون تو پاک نیست"

تو بمان ای آنکه چون تو پاک نیست!

هرکه جز ماهی ز آبش سیر شد
هرکه بی روزیست روزش دیر شد
دیگه دیر شده! برم به خانه تنهایی خودم و ادامه تنها در خانه!

درنیابد حال پخته هیچ خام
پس سخن کوتاه باید_ والسلام

درنیابد حال پخته هیچ خام
پس سخن کوتاه باید والسلام

فال قهوه!

راستش زیاد به این چیزها عقیده ندارم. یعنی تا همین چند وقت پیش که اصلاً عقیده نداشتم و کسایی هم که به این چیزها عقیده داشتند رو مسخره میکردم. هر وقت هم که اینکارو میکردم برای سرگرمی بوده و بس! همین که سعی کنم چیزی توی فنجون ببینم و از اینکه چیزی که میبینی یعنی چی هم اصلاً سر در نمیارم. البته یه چیزهایی بهم یاد دادن اما جز دیدن چیزی توی فنجون چیزی حالیم نیست!

بهمن ماه پارسال که مصادف بود با آخرین روزهای آزادی قبل از برگشتن عیال، همونطور که تو پست قبل گفتم بعضی از شبها رو به فنجون گردی میگذروندم. بعد هم مسافرتی بود به اصفهان برای یک همایش که گلپسر رو برگردوندم و مابقی ماجرا. اما یک اتفاق جالب که توی اون همایش افتاد شبی بود که توی هتل جناب آقای رییس بزرگ سابق (خدا رو شکر دیگه رییس ندارم) برای بدست آوردن معترضین به وضعیت که من هم یکی از مهمترینشون بودم همه رو دعوت کردند برای نوشیدن قهوه. رییس جدید هم که تازه از فرانسه تشریف آورده بودند، دعوت بودند. همه نشستیم و قهوه ها رو نوشیدیم که به پیشنهاد من برای تفریح قرار شد که فال قهوه هم گرفته بشه. نیت همه آینده شغلی و حقوقشون توی شرکت بود! (این هم به پیشنهاد من بود) فنجونها همه چپه شد و همه شروع کردند به نگاه کردن که ببیند چی تو سرنوشت قهوه ای شون افتاده. خوب یادمه که فال من یک مرد ایستاده بود که دستش رو به سمت جلو دراز کرده بود و انگشتان دست بسته و انگشت شصت باز!!! گرفتین دیگه؟! همون ب ی ل ا خ خودمون. من هم که حسابی اون شب خوشمزگیم گل کرده بود و از شش طرف رییس بزرگ رو مورد حمله شوخی و جدی قرار داده بودم، به این هم گیر دادم و گفتم ببینین!! فکر کنم باز هم سر کاریم و خبری از افزایشش حقوق نیست!!

همه خندیدند ولی رییس جدیده که اجنبی بود گفت ولی این که یعنی پیروزی!! این یعنی حتماً این مرتبه به قولها عمل میشه و تا یک ماه آینده حقوقت درست میشه! (بچم چقدر ساده بود اون موقع)

من هم کنار دستش نشسته بودم و بهش حالی کردم بابا تو ایران این معنی پیروزی نداره و معنیش اینه!!

اون هم مصرانه میگفت که نه چون اینجا شرکت فرانسویه شما باید معنی فرانسویش رو برداشت کنی و خیالت راحت که ایندفعه حله! من بهت قول میدم! خلاصه تنها کسی که این فال رو جدی گرفته بود همین رفیق فرانسویمون بود که سعی هم داشت منو متقاعد کنه که این یعنی پیروزی! بنده خدا خبر نداشت که بابا اولاً ما رو فال حساب نمیکنیم و دوماً قول اون کشکه و تا رییس بزرگه چیزی نخواد هیچ اتفاقی نمی افته!

کمتر از یک ماه از اون تاریخ گذشته بود که من اخراج شدم!!

اون موقع ها اصلاً یادم به فال اون شب نبود و امشب با دیدن فال جدید خودم یادم افتاد به اون فال!

یکمی به این نشونه ها معتقد شدم! به فال نه! اما این نشونه ها حتماً یک چیزی میخوان بگن!!

چیه؟ این حرفها از یک مهندس اون هم مهندس کامپیوتر که همه چیزش باید بر اساس محاسبه و صفر و یک باشه بعیده؟

میدونم! اما یک کم هم خودتون رو بزارین جای من! دهنم سرویس شده از این نشونه ها!

و اما فال امشب من!

یک چیز عجیبی اومده! احتمالاً صبح عکسهاش رو هم میزارم تا ببینین! تو این همه فال بازی که کرده بودم این همه شکل صورت نیومده بود!

اولین چیزهایی که دیدم اینها بود:

توی نعلبکی یک مرد با موهای کوتاه که بالا هم زده دستش رو آورده جلو و یک چسزس شبیه کلت دستشه! حالا کیو میخواد بکشه خدا میدونه!

توی فنجون. یک دختر با ابروهای کشیده و چشم درشت لبه بالای فنجونه و داره به بالا نگاه میکنه و میره بالا! دختره دهن نداره! فکذ کنم دهنشو بستن! یک پیرزن جادوگر با دماغ دراز که نوکش رو به پایین فر خورده (مثل کارتونها) با گردن خیلی دراز و چشمانی بسته زیر دخترست و داره میخنده! به چی؟ نمیدونم!

یک مرد اخمو و بداخلاق پشتش رو کرده به دختره و جادوگره!

یک جغد شاخدار با نگرانی داره به دختره نگاه میکنه! راستش با جغد زیاد حال نمیکنم!

یک چیزی شبیه به قایق هم همه اینهایی که تا حالا گفتم رو توی خودش جمع کرده! حالا کجا داره میبره؟ نمیدونم! ولی 2 تا چشم و یک دهن نگران و کمی هم ترسناک قسمتی از بدنه قایقه که شبیه به یک شبه ذل زده به دختره!

معمولاً توی همه فالهای من ستونهای زیادی هست که توی این هم هست! میگن ستون خوبه! من که سر در نمیارم! اما یک چیزی شبیه به یک صورت گربه پایین یکی از ستونها نشسته! حالا گربهه با ستونها چیکار داره، باز هم نمیدونم!

یک میمون هم کناره اون جادوگره هست که داره میخنده! به کی؟ من؟ نمیدونم!

دیگه ساعت از دو هم گذشت. کافی شاپ تعطیله. برین بخوابین اگه با این همه قهوه ای که خوردین تونستین!!

بدرود.

کافی شاپ فرهاد و ....

با وجود اینکه تو این چند سال تنهایی رو خیلی تجربه کردم و خیلی وقتها تنها بودم و گاهی هم از تنهایی گله کردم، اما خنوز هم تنهایی رو دوست دارم.

رفتن عیال باعث شد که باز هم کمی تنهایی رو مزه مزه کنم و یادایامی کنم از پاییز و زمستان 87. روزهایی که دلم براشون تنگ شده! روزهایی که گذشت و شاید هم دیگه هیچ وقت تکرار نشن.

شبهایی که می آمدم و خونه و کافی شاپ فرهاد پذیرای من بود! شبهایی که قهوه درست میکردم و عطر قهوه کل آپارتمان رو بر میداشت! بوی قهوه منو یاد رستورانها و بارهای اروپا مینداخت و مست از بوی قهوه، فال قهوه میگرفتم و حاثظ میخوندم و صدای تیک تاک ساعت و چکه آب رو عذاب آور میدونستم قافل از اینکه عذابهای دیگه ای هم هستند!

حالا دیگه بوی قهوه بجای اینکه منو به یاد اون شانزلیزه پاریس بندازه و بارسلون خاطره انگیز، منو یاد اون روزهای کافی شاپ فرهاد میندازه!

خانه پدری دو کوچه پایینتر و خانه دوست هم نزدیک؛ اما فرهاد ترجیه داد که باز هم کافی شاپش رو تنهایی باز کنه و بوی قهوه رو راه بندازه اینبار دیگه حافظ نخونه! به صدای تیک تاک ساعت هم کاری نداشته باشه و از تنهاییش لذت ببره! اما مگه میشه؟

مثل خیلی از وقتهای دیگه، خاطرات مثل فیلم از جلوی چشم فرهاد رد میشه و قطره اشکی سر میخوره و میاد روی گونه!

اما خوب اون هم چاره داره. مگه نه؟ چاره اش هم اینه که دستت رو بکشی روی گونه و  اون قطره اشک رو ترورش کنی تا درس عبرتی بشه برای بقیه اشکهای سرکش!

چه بویی!! بوی قهوه همه جا پیچید! ام بی سی اکشن هم که یه فیلم توپ داره! چی از این بهتر؟!

بدرود!

روزانه!!

عیال دیشب رفتند اصفهان!

باز هم تنها در خانه شروع شد!

من هم اینروزها حسابی سرم با گوشی جدید گرمه!!

دیشب هم یک خوابی دیدم که بماند...!!

بعضی وقتها اثرات یک حرف یا یک تا آخر عمر روی دهن آدم تاثیر میذاره. هر کاری هم میکنی نمیتونی فراموشش کنی. اما چه میشه کرد؟ حرفیه که زده شده و اتفاقیه که افتاده!

تنها کاری که میشه کرد اینه که سعی کنی تکرار نشه!

.............................

پ ن :

راستی خبری از م.ز. نیست؟!!

اگه هستی و سالمی و روبراه خبری از خودت بده.

آزادی یک دوست!

دیروز براش یک آرزویی کردم. امروز براورده شد!

کاش از خدا چندتا چیز دیگه هم خواسته بودم!

فکر کنم دیروز روز آرزوهای من بود و خالا دیگه تمام شد!!!

خدایا شکرت.

خدایا باز هم از این فرصتها بده!

...........................................

پ ن :

خرید درمانی چیزی بود که از یکی از همسایه ها یاد گرفتم!

اما خرج داره ها!!!!

ولی حال داد!

آنکس که....

امروز حس میکنم که آرومترم! چرا رو هم خودم درست نمیدونم!

فکر کنم باید بگم خدایا شکرت!

یکی از همسایه ها هم که خدا بخواد داره گره مشکلش باز میشه.

صبح براش یک آروزیی کردم و چند ساعت بعد خبر خوبی با خوشحالی ازش گرفتم!!

کاش چند تا آروز هم برای خودم کرده بودم!!!

راستی این جملات از صبح باز افتاده تو دهنم!

آنکس که بداند و بداند که بداند
اسب خرد از گنبد گردون بجهاند


آنکس که بداند و نداند که بداند
بیدارش نمایید که بس خفته نماند

آنکس که نداند و بداند که نداند
لنگان خرک خویش به منزل برساند

آنکس که نداند و نداند که نداند
در جهل مرکب ابدالدهر بماند

آینه!

اولین وبلاگ رو با این ترانه شروع کردم. یعنی شروع از جایی بود که به این ترانه از فرهاد گوش میکردم.

توی ماشین!

فکر کنم 4 سال پیش بود!

آره! چهار سال پیش! با دقیقاً یادمه که کجا بودم! میدان نقش جهان اصفهان. توی ماشین قدیمیم!

با گوش کردن به این ترانه خودمو داشتم توی آینه نگاه میکردم!

.........................................................................................

می‌بینم صورتمو تو آینه،
با لبی خسته می‌پرسم از خودم :
این غریبه کیه ؟ از من چی می‌خواد ؟
اون به من یا من به اون خیره شدم ؟

باورم نمیشه هر چی می بینم ،
چشامو یه لحظه رو هم می ذارم ،
به خودم می‌گم که این صورتکه ،
می‌تونم از صورتم ورش دارم!

می‌کشم دست‌ام‌و روی صورت‌ام،
هر چی باید بدونم دست‌ام می‌گه،
من‌و توی آینه نشون می‌ده،
می‌گه: این تو ای، نه هیچ کس دیگه!

جای پاهای تموم قصه‌ها،
رنگ غربت تو تموم لحظه‌ها،
مونده روی صورت‌ات تا بدونی
حالا امروز چی ازت مونده به جا!

*

آینه می‌گه: تو همون ای که یه روز
می‌خواستی خورشیدو با دست بگیری،
ولی امروز شهر شب خونه‌ت شده،
داری بی‌صدا تو قلب‌ات می‌میری!

می‌شکنم آینه رو تا دوباره
نخواد از گذشته‌ها حرف بزنه!
آینه می‌شکنه هزار تیکه می‌شه،
اما باز تو هر تیکه‌ش عکس من ئه!

عکسا با دهن‌کجی به‌ام می‌گن:
چشم امید و ببر از آسمون!
روزا با هم دیگه فرقی ندارن،
بوی کهنه‌گی می‌دن تموم‌شون!

بن بست!

کوهسار بودم

تنها

یکی از همین روزهای سرگردانی و ...

چند ساعتی اصلاً نبودم. شاید دو ساعت.

چی شد که برگشتم بماند!

از همین تصادفهای الکی که اینروزها زیاد پیش میاد!

.....

یه چیزی شبیه یه دره کوچیک که دور تا دورش 3 تا تپه بود. خودم رو خر کشون رسوندم تا بالای تپه و پیش ماشین. نمیتونستم برونم. دو نفر اونجا بودند. یک پسر و یک دختر. یک سمند یشمی هم داشتند. نیم ساعتی نشستم تا آرومتر بشم و شاید بتونم رانندگی کنم. دختر و پسر با هم دعواشون شده بود. پسر عصبانی بود. بلند بلند شکوه میکرد که: تو که میدونستی همه چیز من بودی. من برات ال نکردم؟ من برات بل نکردم؟ تو همش زیر آبی رفتی! تو همش خیانت کردی! میدیدی دوستت دارم و انگار نه انگار! من باهات صادق بودم و تو همش پیچوندی!

چند دقیقه ای همش داد زد و شکوه. دختره هم هیچ نگفت و فقط سرش رو انداخته بود پایین.

یا شاید هم میگفت و من نمیشنیدم! چون اون یواش حرف میزد. پسر آرومتر شد. با هم رفتند و کنار هم نشستند. لب سراشیبی تپه به سمت پایین دره.

یواش یواش حرف میزدند. با خودم گفتم که دیگه تمام شد! خداروشکر. اینها هم آشتی کردند!! اما چند دقیقه بعد دوباره پسر گر گرفت! سرش رو گرفت توی دستش و گریه میکرد!!

دختر هم یک اسپری (تنفسی)از کیفش در آورد و چند تا پاف تنفس کرد. پسر باز آروم شد و با شروع کرد : ما با هم داشتیم میرفتیم. توی یک مسیر. سعتمون هم یکی بود. مقصدمون هم یکی بود. خوب داشتیم پیش میرفتیم. اما تو لایی کشیدی! (اینجا ها رو با عصبانیت میگفت) ویراژ دادی! به تابلوها توجه نکردی. حرفم رو گوش ندادی. هی لایی کشیدی. هی گفتم نکن. هی لایی کشیدی!

دختر پرید وسط حرفش و گفت هی نگو هی! یکبار فقط! فقط یبار بود!

پسر با صدای آروم یک چیزی رو بهش گفت! فکر میکنم فهمیده بود که من دارم یواشکی گوش میکنم و نمیخواست که بشنوم که چند بار و چی بوده جریان لایی کشی خانوم! البته با اون وضعی که من از توی اون درخ اومده بودم بالا خوب مشکوک هم میزدم!!

خلاصه جناب پسر بعد از یادآوری دوباره ادامه داد که هی لایی کشیدی! به تابلو ها هم توجه نکردی! این شد که مسیر رو اشتباه رفتی! رفتی تو کوچه بن بست!!

حرفش به اینجا که رسید چقدر یاد خودم افتادم! من هم همیشه تند رفته بودم!

پسر آرومتر شد  گفت: سارا، سارای من تند رفتی! تخت گاز رفتی و حالا کشوندیمون به اینجا!!

اینجا تازه فهمیدم اسم اون خانوم سارا بود!

سارا گفت که حب حالا میگی من چیکار کنم؟

پسر: بگو من چیکار کنم؟؟ تو وقت من و عشق من و عمر منو تلف کردی! باید جواب بدی! (اینجا ها رو باز با عصبانیت میگفت)

اما دختر هیچ نمیگفت!

دیدم اوضاع داره بیریخت میشه. گفتم شاید الان اگه نباشم بهتره باشه. خواستم برم نتونستم. هنوز بدنم آمادگی رانندگی توی اون جاده رو نداشت. ماشین رو روشن کردم. بوق زدم. پسر توجه اش به سمت من جلب شد. اشاره کردم بیاد. اومد. گفتم تا کی اینجا هستین؟ (غروب شده بود و غروب خورشید توی کوهسار رو باز هم تماشا کرده بودم)

گفت که چطور مگه؟

گفتم دوستت رانندگی بلده؟

گفت آره چطور مگه؟

گفتم میخوام اگه برات زحمتی نیست ماشین منو تا پایین بیاری من حالم خوب نیست!

گفت باشه. همون موقع که اومدی بالا فهمیدم حالت خوب نیست. پرت شدی پایین؟

گفتم:.....

پسر پشت ماشین من نشست و دختر هم با ماشین پسر. مسیر جاده خاکی رو رد کردند و پسر شروع کرد: حاجی جاده خاکی زدی؟ تو هم تند رفتی دیگه! به سارا هم همینو میگم. میگم تند نرو اما میره!

چند دقیقه ای همش فک زد و گفت تند نرو و به تابلو ها دقت کن تا نری تو بن بست که مجبور بشی دنده عقب بری!

موقع پیاده شدن یک جمله ای بهم گفت که هنگ کردم!

گفت اومده بودم بکشمش! پشیمون شدم!

بدرود

آهم!

در من آهی نهفته است و با هر باز دم امید این است که فرو ریزد دیوارهای مستحکم آهم

اما صد افسوس که هر دم بر بلندای دیوار آهم افزوده میشود.

آری، اینک این دل خسته پر از آه شده و امیدی به خالی شدن و رسیدن بی حتی پوچی نیست!

چه میشود کرد؟ جز شکوه و نوشتن در این گاه خاکستری!

روزها با سوزها همراه شد و نیست کسی را یارای این دل پر آه!

این دل پر آه فریاد میخواهد! جایی میخواهد تا برود و با فریاد شاید بتواند دیوار آه را بشکند!

فریاد فرهاد شاید کلنگی باشد بر پی این دیوار بلند و زشت آه!

امروز شاید مجالی باشد! مجالی باشد تا فرود آورم این دیوار را که شکستنش را محال میپندارم!

مجالی برای محالی زجر آور!

امروز رو غنیمت میشمارم برای مبارزه با این آه!

و اما دژخیم ملت، من برای شکستن آهم می آیم و تو!  با فریاد هم تو را و هم آهم را در هم خواهم شکست!

میدانم که سرنوشت من این است که تو دشمنم باشی، اما بدان که سرنوشت تو پایداری نیست و تو هم مانند دیوار آه دل من فرو خواهی ریخت.

بدرود.

پ ن :

ساعت 4:30 یکدفعه سر درد بدی گرفتم! حالا که میخواستم برم شلوغبازی تو ونک! تظاهرات!

مدتها بود سردرد نگرفته بودم!

این هم یعنی یک نشونه است؟؟؟

بی اهمیت به نشونه ها

ما رفتیم

بدرود

دنیای ما قصه نبود!!

یکمی زیادی بهم بر خورده!

اما فدای سرم!!

این نیز میگذرد!

یکی بود یکی نبود زیر گنبد کبود
لخت و عور تنگ غروب
سه پری نشسته بود
زار و زار گریه می‌کردن پریا
مثل ابرای بهار
گریه می‌کردن پریا
از افق جیرنگ جیرینگ صدای زنجیر میومد
از عقب از توی برج ناله شبگیر میومد

پریا گشنتونه
پریا تشنتونه
پریا خسته شدین
مرغ پر بسته شدین
چیه این های‌هایتون
گریتون وای‌وایتون
گریتون وای‌وایتون

پریای نازنین
چتونه زار می‌زنین
توی این صحرای دور
توی این تنگ غروب
نمی‌گین که برف میاد
نمی‌گین بارون میاد
نمی‌ترسین پریا

دنیای ما قصه نبود
پیغوم سربسته نبود
دنیای ما عیــونه
هرکی می‌خواد بدونه
دینای ما خار داره
بیابوناش مار داره
هرکی باهاش کار داره
دلش خبردار داره
دنیای ما بــزرگه
پر از شغال و گرگه
دنیای ما همینه
بخوای نخواهی ایـنه
بخوای نخواهی ایـنه

شاملو

می تراود مهتاب

بعضی از حرفها از بعضی از آدمها خیلی آدم رو میسوزونه. اما خودت به درک! هدفت چیزه دیگه ای بوده و فکر میکردی داری کار درستی میکنی و شاید هم به نظرت تنها راه بوده.

دیروز یک معامله ای کردم. دو طرف معامله قولهایی دادیم! من روی قولم هستم. امیدوارم اونطرف هم باشه! اینو اینجا نوشتم تا یادم بمونه که چه قولی دادم و روی حرفم بایستم.

من میدونم که روی حرفم ایستادم اما نمیدونم که اون طرف معامله هم به قول خودش عمل میکنه یا نه!

امیدوارم بکنه! هر چند که تو این زمونه کم میشه رو حرف کسی حساب کرد اما هم اینکه چاره ای ندارم و هم اینکه حسم میگه اینبار میشه روی قول حساب کرد!

امروز اگه حوصله کنم چند تا پست دیگه هم مینویسم تا ....

بیخیال!

می تراود مهتاب

می درخشد شبتاب

نیست یکدم شکند خواب به چشم کس ولیک

غم این خفته چند

خواب در چشم ترم می شکند.

نگران با من استاده سحر

صبح می خواهد از من

کز مبارک دم او آورم این قوم به جان باخته را بلکه خبر

در جگر لیکن خاری

از ره این سفرم می شکند .

نازک آرای تن ساق گلی

که به جانش کشتم

و به جان دادمش آب

ای دریغا به برم می شکند.

دستها می سایم

تا دری بگشایم

بر عبث می پایم

که به در کس آید

در و دیوار به هم ریخته شان

بر سرم می شکند.

می تراود مهتاب

می درخشد شبتاب

مانده پای آبله از راه دراز

بر دم دهکده مردی تنها

کوله بارش بر دوش

دست او بر در ، می گوید با خود :

غم این خفته چند

خواب در چشم ترم می شکند.

محکمه الهی

خواندن و گوش کردن به این شعر طنز از آقای خلیل جوادی خالی از لطف نیست. پیشنهاد میکنم که فایل صوتیش رو هم بشنوین.

اونهایی که نمیتونن با مرورگرشون این فایل رو پخش کنند  بگن تا براشون لینک دانلود رو هم بزارم.

یه شب که من حسابی خسته بودم

همین جــوری چشامو بستـه بـودم
سیاهی چشــام یه لحظه سُـر خـورد
یــه دفعـه مثل مرده ها خوابم برد
تــو خواب دیدم محشر کــبری شده
محکـمــة الهــــی بــر پــــا شـــده
خـــدا نشستـه مــردم از مــرد و زن
ردیف ردیف مقــابلش واستــــادن
چرتکه گذاشتــه و حساب می کنـه
به بنده هاش عتاب خطاب می کنـه
میگه چـرا این همــه لج می کنیـد
راهتــونو بـی خـودی کج مـی کنیـد
آیــــه فرستـادم کــه آدم بشیـــد
بــا دلخوشـی کنــار هـم جـم بشید
دلای غــم گرفتــه رو شــ­­ــاد کنیــد
بـا فکــرتـون دنیــــا رو آبــاد کنیـد
عقــل دادم بـریـــد تــدبـّر کـنیــد
نـه اینکه جای عقلو کــاه پر کنیـد
مــن بهتون چقد مـــاشالاّ گفتــم
نیـــــــافریـده بــاریکــلاّ گفتـــم
من که هـواتونو همیشـه داشتـــم
حتی یه لحظــه گشنه تون نذاشتـم
امــــا شمـا بازی نکــرده باختیـــد
نشـستیـد و خــــدای جعلی ساختیـد
هـر کـدوم از شما خودش خدا شـــد
از مــــا و آیــه های مـا جـدا شــــد
یه جو زمین و این همه شلوغـــی؟
این همه دیــن و مذهب دروغـــی؟
حقیقتـاً شماهـــا خیـلی پستـیـن
خــر نبـاشیـن گـــاوو نمـی پرستین
از تـوی جـم یکــی بـُلن شد ایستاد
بُـلن بـُلن هــی صلـــــوات فرستـاد
از اون قیافه هــای پـشـم و پـیـلـی
از اون اعُجـوبـه هـای چـرب و چـیـلی
گف چــرا هیشکی روسری سرش نیست
پس چـرا هیشکی پیش همسرش نیست
چــرا زنـا ایـــن جـــوری بد لبــاسن
مــردای غیـــــرتــی کجــا پلاسـن؟
خــدا بهش گف بتمـرگ حرف نــزن
اینجا کـــه فرقی نـدارن مــــرد و زن
یــارو کِنِف شــد ولــی از رو نــرفت
حرف خـدا از گـوش اون تو نـرفـت
چشاش مـی چرخه نمی دونم چشــه
آهان می خواد یواشکی جیم بشــه
دید یـــه کمی سرش شلوغـــه خـدا
یواش یواش شـد از جماعت جـــدا
بــا شکمـی شبیـــه بشکــة نفت
یهو سرش رو پایین انـداخت و رفت
قــراولا چـــن تــا بهش ایس دادن
یــارو وا نستاد تـا جلوش واستـادن
فوری در آورد واسه شون چک کشید
گف ببرید وصول کنیـد خوش بشیـد
دلــــم بـــــرای حــوریـا لـک زده
دیـر بــرســم یکــی دیگـه تـک زده
اگــــر نرم حوریــــه دلگیر میشــــه
تو رو خــــدا بذار برم دیر میشـــــه
قراول حضــرت حــق دمش گــــرم
بـا رشـــوه ی خیلی کلـون نشد نـرم
گـــوشای یــارو رو گرف تو دستـش
کشون کشون برد و یه جایـی بستش
رشوه ی حاجــی رو ضمیمــه کــردن
تـوی جهنـم اونــو بیمــه کـــردن
حاجیــه داش بـُلن بُـلن غر مـــی زد
داش روی اعصـابـــــا تلنگر مــــی زد
خدا بهش گف دیگه بس کن حاجـی
یه خورده هم حبس نفس کــن حـاجـی
ایـن همــــه آدم رو معــطّل نکـن
بگیـر بشین این قــــده کل کل نکــن
یـــه عا لمه نامــه داریـم نخــونده
تـــــازه ، هنوز کُرات دیگــــه مـونده
نامــه ی تـو پر از کـــارای زشتـــــه
کی به تو گفتـه جات توی بهشتــــه ؟
بهش جـــــای آدمــای بـاحالـــــه
ولت کنـــــم بری بهش ؟ محالـــــه
یادتــــه کـه چقد ریا می کـــــردی
بنده هــای مـــــارو سیـا مـــی کردی
تا یـــه نفر دور و بــرت مـی دیــــدی
چقد ولا الضّــــا لّینـو مـی کشیـــدی
این همه که روضه و نوحــه خونـدی
یه لقمه نون دست کسی رسـونـــدی؟
خیال می کردی ما حواسمــون نیس
نظم نظام هستی کشکـی کشکی س؟
هر کـــــاری کـردی بچــه هـا نوشتن
می خوای برو خـودت ببین تـــو زونکن
خلاصـــه ، وقتی یـارو فهمید اینـــه
بـــــازم دُرُس نمـی تونس بشینــــه
کاسه ی صبرش یه دفـه سر می رف
تـــا فرصـتی گیر می آورد در می رف
قیـامتـه اینجـــا عجـب جـــــاییــه
جــون شمــــا خیلـی تمـاشـــاییــه
از یــــه طرف کلــی کشیش آوردن
کشون کشون همـه رو پیش آوردن
گفتـم اینـــــارو کـــــه قطار کردن
بیچـــــاره ها مگـــه چیکار کــردن؟
مأ موره گف میگم بهت مــن الان
مفسد فی الارض کــه میگن همین هان
گفت: اینـــــا بهش فروشی کـردن
بـــی پـدرا خــــــدارو جوشی کــردن
بنـــــام دین حسابی خــوردن اینها
کـــفر خـــــــدارو در آوردن اینهــــا
بد جــوری ژاندارکو اینـــا چزونـدن
زنــده تـوی آتیش اونـــو سوزوندن
روی زمین خـــدایی پیشــه کــردن
خون گالیلـــه رو تو شیشــه کــردن
اگــــه بهش بگی کُلاتــو صاف کن
بهت میگـــه بشین و اعتـراف کــن
همیشـــه در حــال نظاره بــــودن
شما بگـــــو اینا چی کــــاره بـودن؟
خیام اومد یه بطری ام تــو دستش
رفت و یه گوشــه یی گرف نشستش
حــــاجی بُـلن شد با صـدای محکم
گف : ایـن آقـــا بـاید بــره جهنـــم
خدا بهش گف تـــو دخـا لت نکــن
بــــه اهـل معرفت جسارت نکـــن
بگــــو چرا بـــه خون این هلاکـــی
این کـــه نه مدعی داره نـــه شاکـی
نــه گـرد و خاک کــرده و نـه هیاهـو
نــــه عربده کشیده و نـــه چاقــــو
نـــه مال این نــــه مال اونـو برده
فقط عـــرق خــــریده رفتـــه خورده
آدم خوبیـه هـــــــواشو داشتــــم
اینجا خــــودم براش شراب گذاشتـم
یهــــو شنیــــدم ایس خبردار دادن
نشستـه ها بُــلن شـدن واستـــادن
حضرت اسرافیل از اونــــور اومد
رف روی چـــار پایــه و چــن تا صـــور زد
دیــــدم دارن تخت روون میــــارن
فرشتـــه هــــا رو دوششــون میـــارن
مونده بودم کــه این کیـــه خدایا
تـــو محشـر این کــارا چیـــــه خدایـــا
فِک می کنید داخل اون تخ کی بود
الان میگم ،یـه لحظه ، اسمش چی بـود؟
اون که تو دنیا مثل توپ صدا کـرد
همون کــــه این لامپــارو اختـرا کــــرد
همونکه کاراش عالی بود اون دیگه
بگید بــابــا ، تومــــاس ادیسون دیگـه
خــدا بهش گف دیگـــه پایین نیـا
یـــــه راس بـــــرو بهش پیش انبیـــا
وقت و تلف نکن تــوماس زود برو
بــه هـر وسیلــه ای اگـــــر بود بــــرو
از روی پل نری یـــه وخ مـی افتــی
مـیگــم هــــوایی ببرنـــد و مفتـــــی
باز حاجــی ساکت نتونس بشینـــه
گفت کـــه : مفهــــوم عدالت اینـــه؟
آخه ادیسون کــه مسلمون نبود
ایـن بـابـا اهل دیــن و ایمــــون نبــود
نــه روضه رفته بود نــه پـای منبر
نــه شمـر می دونس چیـه نــــه خـنجــر
یــه رکعت ام نماز شب نخــونـده
با سیم میماش شب رو به صُب رسونده
حرفــای یارو کــه بـــه اینجا رسید
خـــدا یه آهـــی از تــــــه دل کشیـــد
حضرت حق خــودش رو جابجا کرد
یــــــه کم به این حاجی نیگا نیگا کـرد
از اون نگـاههـای عـاقل انـدر ـــــ
[ سفیه ] شــــــو بـاید بیــارم ایـن ور
با اینکه خیلی خیلی خستـه هم بود
خطاب بــــه بنده هاش دوبـاره فرمـــود
شمـــا عجب کلّـــه خرایی هستید
بـــابــا عجب جـــــونـورایـی هستیـــد
شمر اگه بود آدولف هیتلــرم بود
خـنجــر اگـــــر بــود روو ِلــوِرم بـود
حیفه کــــه آدم خودشو پیر کنــه
و ســـوزنش فقط یــــه جـــا گیر کنــه
میگیـد تومـاس من مسلمـون نبـود
اهل نمــاز و دیـن و ایمــــون نبــــود
اولاً از کجا میگیــد ایـن حرفــــو ؟
در بیــــارید کـلّــة زیــــر بـــرفـــو
اون منــو بهتـر از شمـا شنـاختـه
دلیلشـم این چیزایــی کــــه ساختـــه
درسـتـــه گفتـه ام عبـادت کنیــد
نگفتــــــه ام به خلـق خدمت کنیـد؟
تومـاس نه بُم ساخته نه جنگ کرده
دنیـــارو هم کلـّـــی قشنگ کــــــرده
من یـــه چراغ کــه بیشتـر نداشتـم
اونم تـــو آسمونـا کــــار گذاشتـــم
توماس تو هر اتاق چراغ روشن کرد
نمیدونید چقــــد کمک به مــن کـرد
تو دنیـا هیچـکی بـی چـراغ نبوده
یا اگـرم بـوده ، تــــو بــاغ نبــوده
خــدا بـرای حاجـــــی آتش افــروخت
دروغ چرا یـــه کم براش دلــم سوخت
طفلی تــو باورش چــــه قصرا ساخته
اما بـــه اینجا کـــــه رسیده باختــــه
یکی میاد یــــه هاله ایی بــاهاشـــه
چقـــد بهش میـــاد فرشتـــه باشـــه
اومد رسید و دست گذاش رو دوشــم
دهـــانشـــــو آوُرد کنــــار گـوشـــم
گف:تو کــه کلّه ات پرِ قورمـه سبزیست
وقتی نمــی فهمی، بپرســی بــد نیست
اونکـــه نشستـه یک مقــام والاست
متــرجمـــه ، رفیق حق تعالـــی ست
خـودِ خــــدا نیست ، نمـاینده شـــــه
مــــورد اعتماده شـــه بنــده شـــــه
خــــدای لم یلد کــــه دیدنــی نیس
صــــداش با این گوشـا شنیدنی نیس
شمــــا زمینیـــا همــش همینیـــد
اونــــورِ میـــزی رو خـــــدا مـی بینیـد
همینجوری می خواس بلن شه نم نم
گف : کـــه پاشو، بـاید بــری جهنــــم
وقتـی دیـدم منم گــــرفتار شــــدم
داد کشیــدم یــــه دفعـه بیدار شدم

برقا که میره!!

میگم این برق رفتن هم شده دردی ها!!!

تا کی میخواد این مملکت اینجوری باشه خدا میدونه!!

روزی ۳ تا ۴ ساعت!!

برق که میره گرما میاد!

البته گرما که هست! اما وقتی برق میره این یک کم باد کولر هم قطع میشه و اینجا میشه جهنم!

هر روز تو اوج گرما یعنی ساعت ۱ برق میره و تا ۴ یا ۵ هم نمیاد!

باز خوبه یه یو پی اس برای اینجا دست و پا کردم!

و بهتر هم اینه که هنوز منشی نداریم!!

فکر کن اگه منشی داشتیم من چطوری میتونستم خودمو گرم کنم؟!!

تنهایی خوبه! حتی تو شرکت!

فال روزانه:

به رغم همه تلاش هایی که می کنی به نظر می رسد هیچ تغییر تازه ای به وجود نیامده است تغییرات اساسی و کیفی پس از یک مرحله طولانی رخ خواهد داد. پس باید به همین راه و روش ادامه داد تا زمان آن فراهم شود.

اینها همش تصادفیه ها!!!!!

گناهم این بود که اسرار هویدا کردم!

دیشب یک خواب عجیب دیدم.

از گفتن خوابم معذورم! چون تو خواب بهم گفته شد که گفتن این خوابها یعنی اسرار رو هویدا کردی!!

یک لیستی از خوابها هم برام ردیف کرد که با گفتنش باعث تغییر شدی!!

خدایا داری دیونم میکنی!

این پست رو فقط برای یادآوری خودم نوشتم!

.......................................................................

پ ن ۱:

جواب یکسری از کامنتهای پستهای قبل رو دادم

پ م ۲ :

گفت آن یار کزو گشت سر دار بلند

جرمش این بود که اسرار هویدا می‌کرد

من نمیخوام!

من اینی رو که برام نوشتی رو نمیخوام!

فکر کنم فهمیدی! بهت ثابت نشد؟!

آره با خودتم! خودت! خدا با تو ام!

حالا هی نشونه بفرست و نزار!!

این همه نشونه!!!

من نمیزارم! می فهمی؟؟؟

ترانه حبیب: شنیدم که چون قوی زیبا بمیرد٬ فریبنده زاد و فریبا بمیرد٬ شب مرگ از بیم آنجا شتابد٬ کجا عاشقی کرد آنجا بمیرد!

ترانه خواجه امیری: باور نمیکنم! این تو خودت تویی! این تو که از خودت٬ بیخود شدی تویی!

رفتم!

۲ یا ۳ ساعتی نبودم! رفته بودم! راحت شده بودم! اما سگ! یه سگ! اون سگ اونجا چیکار میکرد!!

جوونی که اومده بود دوستش رو بکشه!!! آره! اومده بود بکشه! به من گفت تند رفتی دیگه عزیز من! چقدر حرفهاش برام آشنا بود! چقدر جالب با زبونه خودش دوست دخترش رو نصیحت میکرد!! منو رسوند خونه و گفت پشیمون شدم!!

بچه گربه ای که دوست گلپسره! توی کوچه و جلوی در خونه داشت جون میداد! مامانش هم بالای سرش بود! من زیرش نگرفته بودم! اما لرزیدم!

گلپسر میگفت دیگه نمیتونه غذا بخوره! گریه میکرد و میگفت دیگه نمیتونه راه بره و باهام بازی کنه!

هنوز رو تصمیم ثابت قدم بودم!

حق انتخاب برای اونها قایل شدم. اما گلپسر گفت خونه بخر بعد!!!!

فکم اومد پایین!

خوابم برد!

تا همین الان عصر!

اما یه چیزهایی رو نمیدونم تو خواب دیدم یا بیداری!

چند تا جمله یادمه و چند تا فلش!

یه برنامه بود که میگفت نشونه ها رو تو دفتر یادداشت بکش و بعد بشین روی صندلی نتیجه گیری و نتیجه گیری کن!! یه چیزی مثل برنامه کودک بود!

یک جمله هم میگفت اونهایی که بخوان تاریخ رو عوض کنند یا بهش سرعت بدن نتیجه خوبی نمیگیرن!!

یکی دیگه هم میگفت سوالهایی رو که جوابش رو نمیدونی از طبیعت بپرس!!

من دیروز عصر تا شب تو طبیعت بودم و ...!

یک خواب هم خوب یادمه! هر چند خیلی خواب دیدم! اما تو یکیش دوستی بهم زنگ زد و گفت فرهاد باید ببینمت! کمک میخوام!

آشفته بود. بعد هم یکی اومد و بهم گفت تو باید باشی تا جواب تلفن رو بدی!

وای خدای من! فکر میکردم هنوز صبحه!

خدای من گوشیم خاموشه! دیگه خاموشش نمیکنم!

اما نه! من نمیخوام! من نمیزارم!

یاد سریال لاست افتادم! اسکاتلندیه پیش بینی میکرد و بعضی وقتها وقایع رو عوض میکرد! نکنه من هم...!!!!

خدایا بفهم که نمیخوام!!! من باید این واقعه رو عوض کنم حتی اگه نتیجه خوبی از تغییر تاریخ نگیرم!!